حداکثر بار مجاز تاور کرین :

در تاورکرین از دو سویچ محدود کننده برای اطمینان از اینکه حداکثر بار مجاز تاور کرین رعایت شده باشد ، استفاده شده است.

وقتی که حداکثر بار مجاز تاور کرین بر آن وارد می شود سویچ باعث می شود که کابل ها کشیده شده . بار بیش از ۱۸ تن به قسمت انتهایی بازوی تاورکرین نرود.

 

علت سقوط نکردن تاورکرین

 

وقتی شما به بلندی تاورکرین نگاه می کنید، همه چیز خطرناک و نامتعادل به نظر میرسد، بخصوص اینکه هیچ کابلی از آنها پشتیبانی نمی کند.

نخستین عنصر پایداری در تاورکرین پایه بتنی است که قبلا در مورد آن صحبت شد. ( بالشتک بتنی )

این پایه معمولا ابعادی به اندازه ۱۰ × ۱۰ × ۱٫۳ متر و وزنی معادل ۱۸۲ تن دارد.

پایه تاورکرین بوسیله در عمق زیادی از این پایه پیچ داده می شود تا وزن و گشتاور بار را تحمل نماید.

 

نحوه ی عملکرد تاور کرین

 

همانطور که گفته شد تمام تاور کرین ها (جرثقیل برجی) شامل قسمت های پایه ای شبیه هم هستند.

پایه آن یک صفحه بتنی بزرگ است که جرثقیل را پشتیبانی می کند.

ارتباط پایه ای دکل همان است که به جرثقیل اجازه می دهد تا ارتفاع بگیرد.

بالای این دکل یک واحد چرخشی ضمیمه می شود ( چرخ دنده و موتور) که اجازه چرخش را به جرثقیل می دهد .

 

 

برای اطمینان از امنیت تاورکرین خود ، حداکثر بار مجاز آن را بررسی کنید.

 

 

بالای واحد چرخشی سه قسمت وجود دارد :

 

شاخه بزرگ افقی ( یا بازوی کاری) :

قسمتی از جرثقیل است که بار و فشار را جابجا و تحمل می کند .

بازوی افقی کوچکتر :

قسمتی است که شامل موتور جرثقیل و قسمت های الکترونیکی به اضافه وزنه های تعادلی بتنی می شود.

اتاقک کنترل کننده :

بازوی مکانیکی ماشین شامل موتوری است که بار و فشار را جابجا می کند و راننده به وسیله کنترل الکترونیکی جرثقیل را کنترل می کند و کابلی استوانه ای شکل که در زیر نشان داده شده است.

 

چگونه تاور کرین را به محل مورد نظر منتقل می کنند؟

 

قطعات مختلف تاورکرین بوسیله کشنده ۱۰ تا ۱۲ چرخه به محل مورد استفاده حمل می شود.

در ابتدا بوسیله یک تاورکرین متحرک دکل ۱۲ متری که از دو قسمت برج و چرخدنده متحرک تشکیل شده

بر روی پایه بتنی قرار داده می شود.سپس بازوی تاورکرین و ماشین آلات در قسمت مربوطه مونتاژ میشود.

بعد از آن تاورکرین متحرک، قسمت ها و اعضای افقی را در قسمت های از پیش تهیه شده قرار می دهد .

و در انتها وزنه تعادلی تاورکرین نصب می شود.

برای رسیدن به حداکثر ارتفاع از یک قاب صعودکننده یا در اصلاح تلسکوپی که بین واحد چرخان و بازوی تاورکرین (تیر) قرار می گیرد،

استفاده می شود.

برای حفظ تعادل یک وزنه در قسمت دهانه بال کوتاه تاورکرین قرار داده میشود.

واحد چرخان از بالای تیر تاورکرین جدا می شود و پیستون هیدرولیکی بزرگی واحد چرخان را به اندازه ۶ متر بالاتر می برد.

سپس ۶ متر دیگر در بالای شکافی که بوسیله قاب صعودکننده ایجاد شده است، به ارتفاع تاورکرین افزوده می شود.